Η παιδική μου ηλικία σερβιρισμένη σε έναν αλουμινένιο δίσκο

Ο παππούς μου, από τη μεριά της μαμάς μου, λάτρευε το ψάρι. Κάθε καλοκαίρι μαζευόμασταν όλοι γύρω από το τραπέζι στη βεράντα για μεγάλα οικογενειακά γεύματα. Όσο ετοιμαζόταν το κυρίως πιάτο, εκείνος και ο μπαμπάς μου έπαιζαν τάβλι, πίνοντας ούζο με μεζέδες και πειράζοντας ο ένας τον άλλον για το ποιος ήταν ο καλύτερος παίκτης.

Χωρίς να το καταλαβαίνουν, μας μάθαιναν τι σημαίνει πραγματικά να περνάς όμορφα με την οικογένειά σου: να κάθεσαι γύρω από ένα τραπέζι, να μοιράζεσαι καλό φαγητό, να γελάς και απλώς να απολαμβάνεις τη στιγμή.

Όπως ξέρεις, κάνω ένα θεματικό τραπέζι κάθε μήνα. Το θέμα αυτού του μήνα ήταν εμπνευσμένο από εκείνα τα καλοκαίρια με τον παππού μου, κάτω από την πέργκολα, με νησιώτικα τραγούδια να παίζουν στο βάθος και την ανυπομονησία να ετοιμαστεί το φαγητό.

Το στρώσιμο του τραπεζιού είναι πάντα το αγαπημένο μου κομμάτι της προετοιμασίας. Aυτή τη φορά δίπλωσα τις πετσέτες σε σχήμα βαρκούλας, οπως παλιά! Xρησιμοποίησα ένα ριγέ πάπλωμα ως τραπεζομάντηλο και ένα μπλε φουλάρι ως runner στο κέντρο του τραπεζιού. Μπλε, λευκό και ψάθα — ο απόλυτος συνδυασμός του ελληνικού καλοκαιριού! Kρέμασα ψάθινα καπέλα και μικρά καραβάκια από την πέργκολα και, λες και ήταν μέρος της διακόσμησης, ένα απαλό αεράκι τα έκανε να χορεύουν πάνω από το τραπέζι όλο το απόγευμα. Xρησιμοποίησα ραταν σουπλά, πιάτα μελαμίνης σε μπλε και άσπρο κ τελείωσα με κεραμικά πιατα κ τα μπλε ποτήρια μου. Ενα και μοναδικό βάζο στο κέντρο με φιδολούλουδα και έτοιμο το νησιώτικο τραπέζι!

Όταν σχεδίαζα το μενού, προσπάθησα να ξαναζωντανέψω όλες τις συνταγές που φτιάχναμε μαζί με τον παππού μου τα καλοκαίρια των παιδικών μου χρόνων: σαρδέλες, λαβράκι στα κάρβουνα, πάντα σερβιρισμένο σε αλουμινένιο ταψί για να περιορίζεται η μυρωδιά του ψαριού, μελιτζάνες τουρσί με σκόρδο, σαγανάκι, ντάκο και, στο τέλος, λουκουμάδες με μέλι και καρύδια.

Ήταν σαν να είχε σερβιριστεί μπροστά μου ολόκληρη η παιδική μου ηλικία μέσα σε ένα αλουμινένιο δίσκο!

Ελπίζω οι φωτογραφίες μου να σε εμπνεύσουν να αναδημιουργήσεις κι εσύ στιγμές από τα δικά σου παιδικά χρόνια, να ξαναζωντανέψεις τις αναμνήσεις και τη ζεστασιά ενός τραπεζιού γεμάτου ανθρώπους.

Με αγάπη,

Φωτεινή